كسى كه از لعن‌كردن افرادى كه خدا لعنشان كرده خوددارى كند ، لعنت خدا بر او باد . » تحريم تعصّب بىمورد : در اين فصل تحريم تعصّب بىمورد و سرسختى در امور باطل را بررسى مىكنيم كه دوازده دليل بر آن اقامه مىشود : 1 - ضرورت دين ايجاب چنين حرمتى دارد و از روشن‌ترين ضروريات به‌شمار مىآيد . ولى با اين همه نظير ديگر موضوعات دلايلى در تأييد آن ، يادآورى خواهد شد . 2 - بر تحريم تعصّب در امور باطل اجماع اقامه شده و در ثبوت اين حرمت ترديدى نيست و در آن كسى مخالفتى ندارد . 3 - از ائمه عليهم السّلام روايات متعددى در وجوب تسليم وارد شده و مقصود از جملهء « وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً » نيز در آيهء شريفه همين است . 4 - روايات مربوط به وجوب جهاد و مبارزه با نفس قبلا يادآورى شد و اين عمل مستلزم تسليم حق بودن است . 5 - رواياتى در وجوب توبه و تحريم اصرار بر گناه و وجوب پشيمانى از آن ، يادآورى خواهد شد . 6 - كلينى به إسناد خود از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « من تعصّب او تعصّب له فقد خلع ربق الايمان من عنقه ؛ « 1 » كسى كه تعصّب به خرج دهد و يا برايش تعصّب ورزند ، در حقيقت ريشهء ايمان از گردنش برداشته شده است . » 7 - نيز از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : « من كان فى قلبه مثقال حبّة خردل من عصبيّة بعثه اللّه يوم القيمة مع أعراب الجاهلية ؛ « 2 » كسى كه ذرّه‌اى در دلش تعصّب وجود داشته باشد ، خداوند او را در قيامت با اعراب جاهليت محشور مىگرداند » . 8 - از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود « من تعصّب عصبه اللّه بعصابة من نار ؛ « 3 » كسى كه تعصب به خرج دهد ، خداوند دستمال و سربندى از آتش بر او مىپوشاند » . 9 - نيز به سندى صحيح از على بن حسين عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « لا يدخل الجنة

--> ( 1 ) . كافى ج 2 ص 308 . ( 2 ) . همان ، ج 2 ، ص 308 . ( 3 ) . همان .